Τετάρτη, 18 Ιανουαρίου 2017

Εἶναι ἐφαρμόσιμη ἡ χριστιανική ζωή;


Υπάρχει, δόξα τω Θεώ και η ευλογημένη παράταξη των αγωνιζόμενων χριστιανών, οι οποίοι αποδεικνύουν πάνω στα πράγματα ότι ο Νόμος του Θεού μπορεί να τηρηθεί.
Ναι και σήμερα υπάρχουν άνθρωποι, που εφαρμόζουν στην καθημερινή τους ζωή το Νόμο του Θεού. Ζουν ζωή χριστιανική. Δεν την βρίσκουν ακατόρθωτη και αδύνατη. Κι αυτοί είναι άνθρωποι που ανήκουν σε κάθε κοινωνική τάξη: Επιστήμονες, φοιτητές, επαγγελματίες, υπάλληλοι, βιοτέχνες, εργάτες και αγρότες. Είναι άνδρες και γυναίκες. Όλοι αυτοί, μολονότι ζουν και εργάζονται κάτω από τις ίδιες συνθήκες με εκείνους που βρίσκουν τα παραγγέλματα του Ευαγγελίου απραγματοποίητα, εν τούτοις είναι τηρητές των χριστιανικών εντολών.
Τι αποδεικνύει το γεγονός αυτό; Αποδεικνύει περίτρανα ότι δεν είναι ακατόρθωτα και απραγματοποίητα τα παραγγέλματα του Χριστού. Παρά τις δυσκολίες που παρουσιάζει η χριστιανική ζωή, είναι κατορθωτή και πραγματοποιήσιμη.
Εξάλλου, εάν ήταν ανεφάρμοστα όσα ζητεί ο Θεός, τότε θα ήταν άδικος ο Θεός. Διότι θα μας ζητούσε πράγματα, που υπερβαίνουν τις δυνατότητές μας.
Αλλά άδικος Θεός, δεν είναι Θεός. Όσα μας ζητεί, λοιπόν, ο δίκαιος Θεός, δεν είναι αδύνατα και απραγματοποίητα.
Έπειτα ο Θεός, είναι αγάπη. Πως είναι δυνατό να δώσει Νόμο απραγματοποίητο για τον άνθρωπο, τη στιγμή κατά την οποία θυσιάζει πάνω στο σταυρό αυτόν τον Υιό Του τον Μονογενή για τη σωτηρία των ανθρώπων;
Αλλά είναι και πάνσοφος ο Θεός. Και γνωρίζει τι λέει και τι ζητεί από τον άνθρωπο. Και όχι μόνο αυτό. Ο Κύριος υπόσχεται: «Ελάτε κοντά Μου, κάνετε το θέλημά Μου, και Εγώ θα σας ξεκουράσω». «Εγώ όχι μόνο δεν θα σας κουράσω, αλλά θα σας χαρίσω ψυχική ανάπαυση».
Νομίζει ο άνθρωπος ότι, εάν κάνει πράγματα που δεν τα θέλει ο Θεός, θα βρει την ξεκούρασή του. Αλλά, όταν παραβαίνει το Νόμο του Θεού, κέρδος βρίσκει την ταραχή και την ανησυχία στη ζωή του, την αγωνία, που δημιουργεί η συνείδηση με τους ελέγχους και τις τύψεις της. Και έτσι βγαίνει χαμένος, διότι υποφέρει και εσωτερικά και εξωτερικά ο παραβάτης του θείου Νόμου.
Και πρέπει να τονίσουμε ότι στην εποχή μας οι αγωνίες, που πολλοί άνθρωποι δοκιμάζουν και οι οποίες κάποτε εξελίσσονται σε ασθένειες, βάση έχουν αυτό, ότι δηλαδή δεν θέλουν να ακολουθήσουν το θέλημα του Θεού. Και νομίζουν ότι μακριά από τον Θεό, με την αμαρτία, θα μπορέσουν να κατακτήσουν την ειρήνη της ψυχής τους και τη χαρά τους και την ευτυχία τους.
Όχι, λοιπόν, έτσι. Αντίθετα, όποιος κάνει το θέλημα του Θεού, αισθάνεται μέσα στην ψυχή του ικανοποίηση και γαλήνη. Έχει την πληροφορία ότι είναι «εντάξει» μπροστά στα μάτια του Θεού. Μπορεί αυτός να σηκώνει με θάρρος τα μάτια στον ουρανό, να αντικρύζει τον Θεό εκεί, να Τον φωνάζει με εμπιστοσύνη Πατέρα του. Και ποια μεγαλύτερη χαρά και ικανοποίηση απ’ αυτή;
Επομένως, ο Κύριος μας ζητεί πράγματα, που μπορούμε να τα κάνουμε, αρκεί να το θελήσουμε.

Πηγή: «Η Εκκλησία, η αήττητη Βασιλεία», Αρχιμ. Καλλίστρατος Ν. Λυράκης, Αθήνα - Νοέμβριος 2007 
http://theomitoros.blogspot.

«Μακάριοι οἱ ἄμωμοι ἐν ὁδῷ»


Ἁγίου Ἰωάννου τῆς Κρονστάνδης

Ἡ καρδιά εἶναι τρεπτή. Μπορεῖ ν᾿ ἀλλάξει ἀρκετές φορές σέ μιά στιγμή. Νά στραφεῖ πρός τό καλό ἤ τό κακό, στήν πίστη ἤ τήν ἀπιστία, στήν ἁπλότητα ἤ τήν πανουργία, στήν ἀγάπη ἤ τό μίσος, στήν ἀγαθότητα ἤ τό φθόνο, στή γενναιοδωρία ἤ τήν τσιγκουνιά, στήν ἁγνότητα ἤ τή μοιχεία.
Πόση ἀσυνέπεια ὑπάρχει, πόσοι κίνδυνοι μᾶς περιβάλλουν!
Πόσο προσεχτικοί κι ἐγκρατεῖς πρέπει νά εἴμαστε!
Κύριέ μου Ἰησοῦ! Πόσες φορές ἀνανέωσες τή φύση μου, πού ἐγώ τήν ἔφθειρα μέ τήν ἀπροσεξία καί τίς ἁμαρτίες μου! Εἶναι ἀμέτρητες οἱ φορές, δέν ὑπάρχει μέτρο. Πόσες φορές μέ ἔσωσες ἀπό τό καμίνι πού καίει μέσα μου, ἀπό τή φωτιά τῶν παθῶν, ἀπό τήν ἄβυσσο τῆς ἀπόγνωσης καί τῆς ἀπελπισίας!
Πόσες φορές ἀναζωογόνησες τή νεκρωμένη καρδιά μου, μόνο μέ τό πού σ᾿ ἐπικαλέστηκα μέ πίστη! Πόσες φορές τό ἐκπλήρωσες αὐτό μόνο μέ τό πού κοινώνησα τά ἄχραντα μυστήρια! 
Κύριε! Εἶναι ἀλήθεια ὅτι δέν ὑπάρχει οὔτε ἀριθμός οὔτε μέτρο τῶν εὐεργεσιῶν Σου πρός ἐμένα τόν ἁμαρτωλό. Τί νά Σοῦ προσφέρω ἐγώ, τί νά Σοῦ ἀνταποδώσω γιά τά ἀμέτρητα ἐλέη Σου, Ἰησοῦ, ζωή μου καί φῶς μου;
Εἴθε νά εἶμαι συνετός στίς ἐπιλογές μου, νά βαδίζω σύμφωνα μέ τό θέλημά Σου. «Μακάριοι οἱ ἄμωμοι ἐν ὁδῷ» (Ψαλμ. Ριη΄ : 1), ὅπως εἶπες ὁ ἴδιος μέ τά χείλη τοῦ προφητάνακτα Δαβίδ. Θά προσπαθήσω νά εἶμαι πιστός σέ Σένα, νά εἶμαι ταπεινός, πράος, καλός, συγχωρητικός, ἐργατικός, ἐλεήμων, γενναιόδωρος, ὑπάκουος.
Ἡ ἐλεημοσύνη εἶναι καλό καί θεάρεστο ἔργο, ἄν ταυτόχρονα φροντίζεις ν᾿ ἀπαλλάξεις τήν καρδιά σου ἀπό τήν ὑπερηφάνεια, τήν κακία, τό φθόνο, τήν ἀκηδία, τήν ὀκνηρία, τήν ἀπληστία, τή μοιχεία, τό ψέμα, τήν ἀπάτη καί τ᾿ ἄλλα πάθη. Ἄν ὅμως ὁ ἄνθρωπος δέν προσπαθεῖ νά καθαρίσει τήν καρδιά του κι ἐμπιστεύεται μόνο τίς ἐλεημοσύνες του, τότε λίγη μόνο ὠφέλεια θ᾿ ἀποκομίσει ἀπ᾿ αὐτές. Γιατί χτίζει μέ τό ἕνα χέρι καί γκρεμίζει μέ τό ἄλλο.

Τέλος καί τῇ Τρισηλίῳ Θεότητι κράτος, αἶνος καί δόξα εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
http://theomitoros.blogspot.

Γιατί η ψυχή μοιάζει με τη μυλόπετρα;


Ο Αββάς Κασσιανός ταξιδεύει στην έρημο της Αιγύπτου και συνομιλεί με τον Αββά Μωυσή και τον ρωτά γιατί η ψυχή μοιάζει με μυλόπετρα.
Αυτή την εσωτερική εργασία την καταλαβαίνουμε καλύτερα αν παρομοιάσουμε την ψυχή με μια μυλόπετρα, την οποία γυρίζει το ρεύμα του νερού συνεχώς γύρω από τον άξονά της, και η οποία ποτέ δεν σταματάει να γυρίζει ενόσω το νερό τρέχει. Αλλά ο μυλωνάς έχει τη δυνατότητα να αποφασίσει αν θα αλέσει σιτάρι, βρώμη ή ζιζάνια. Ο μύλος υποχρεώνεται να αλέσει ότι του ρίχνει ο μυλωνάς.
Το ίδιο συμβαίνει καί στην ψυχή του ανθρώπου. Μέσα στις δοκιμασίες της ζωής μπαίνει η ψυχή σε κίνηση από τους χειμάρρους των πειρασμών που την κατακλύζουν και δεν μπορεί πια να ελευθερωθεί από το ρεύμα των λογισμών. Η ίδια όμως η ψυχή, με τον αγώνα της και με την προσοχή της, φροντίζει για το είδος των λογισμών που πρέπει να δέχεται ή να απορρίπτει. Διότι, όπως είπαμε παραπάνω, εάν διαρκώς φέρνουμε στη μνήμη μας τις Θείες Γραφές και αν ανεβάζουμε το νου μας ψηλά, ώστε να ασχολείται με πνευματικά πράγματα και να επιθυμεί την τελειότητα και τη μέλλουσα μακαριότητα, επόμενο είναι ότι απ’ αυτή την πνευματική ενασχόληση του νου μας, θα μας έρχονται και πνευματικοί λογισμοί. Και αυτοί οι λογισμοί θα κάνουν το νου να εντρυφά σε ότι είχε πριν μελετήσει. Αν όμως μας καταλάβει η οκνηρία και η απροσεξία, κι αν ξοδεύουμε τον καιρό μας σε άσκοπη φλυαρία ή αν μπλέξουμε στις μέριμνες τούτου του κόσμου και στις μάταιες επιθυμίες, τότε θα ξεφυτρώσουν ζιζάνια, τα οποία στη συνέχεια θα απλωθούν καταστρεπτικά στην καρδιά μας. Και τότε, όπως είπε ο Κύριος και Σωτήρας μας, εκεί όπου είναι ο θησαυρός των έργων μας και των επιδιώξεών μας, εκεί θα βρίσκεται και η καρδιά μας (Ματθ. 6, 21).

πηγή(ΑΒΒΑΣ ΚΑΣΣΙΑΝΟΣ, “ΣΥΝΟΜΙΛΙΕΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΠΑΤΕΡΕΣ ΤΗΣ ΕΡΗΜΟΥ”, ΤΟΜΟΣ Α, Εκδόσεις “ΕΤΟΙΜΑΣΙΑ”)
http://theomitoros.blogspot.

Μνήμη Θεού...


«Η σωτηρία και η προσευχή δεν βρίσκονται στα πολλά λόγια, αλλά στην κατανόηση και στην θέρμη της καρδιάς. Το σπουδαιότερο πράγμα, που πρέπει να θυμάσαι κατά την διάρκεια της ημέρας είναι ότι πρέπει να έχεις συνεχή μνήμη Θεού, να κάνεις δηλαδή μυστική νοερά προσευχή. Κι εγώ ο ίδιος δεν έχω καιρό να παρευρίσκομαι σε μακρές μοναστηριακές ακολουθίες, αλλά όπου κι αν πάω, είτε με τα πόδια είτε με το πλοίο, είτε με την άμαξα καθιστός ή ξαπλωμένος, δεν μ’ εγκαταλείπει ποτέ η σκέψη του Θεού. «Προωρώμην τον Κύριον ενώπιον μου δια παντός… ίνα μη σαλευθώ.» (Ψαλμ. 15:8). Η σκέψη ότι Εκείνος είναι κοντά μου δεν μ’ εγκαταλείπει ποτέ. Πρέπει και συ να προσπαθήσεις να κάνης το ίδιο.»

Άγιος Ιωάννης της Κρονστάνδης
http://theomitoros.blogspot.

Μήπως θέλεις να σώσεις την ψυχή σου χωρίς μεγάλο κόπο;


Κοντά σ’ έναν Γέροντα έμενε ένας αδελφός, κάπως αμελής στούς κανόνες τής μοναχικής ζωής. Όταν ήρθε η ώρα ο αδελφός αυτός νά πεθάνει, δίπλα του κάθονταν μερικοί πατέρες.

Κάποια στιγμή ο Γέροντας, βλέποντας τόν νά φεύγει απ’ τόν κόσμο αυτόν μέ εύθυμη καί χαρούμενη διάθεση κι επειδή ήθελε νά οικοδομήσει τούς άλλους αδελφούς του λέει:

«Συγχώρα μέ, αδελφέ, όλοι γνωρίζουμε ότι στήν άσκηση δέν ήσουν πολύ επιμελής. Πώς λοιπόν μέ τόση προθυμία φεύγεις τώρα γιά τήν άλλη ζωή;»

Ο αδελφός απάντησε: «Έτσι είναι, πάτερ, τήν αλήθεια είπες. Όμως ξέρω ότι από τή στιγμή πού έγινα μοναχός δέν έκρινα κανέναν άνθρωπο. Άν συνέβη καμιά φορά μέ κάποιον κάτι, αμέσως τήν ίδια μέρα συμφιλιώθηκα μαζί του. Καί τώρα θέλω νά πώ στόν Θεό: Κύριε, Εσύ είπες «μήν κρίνετε καί δέν θά κριθείτε» (Ματθ.7,1) καί «νά συγχωρείτε τούς άλλους καί θά σάς συγχωρεθούν τά δικά σας αμαρτήματα» (Ματθ.6,15).

Τού λέει ο Γέροντας: «Ειρήνη νά έχεις, παιδί μου, γιατί σώθηκες καί δίχως κόπο μάλιστα».

Από το Μέγα Γεροντικὸ Α’ σέλ. 343
http://www.vimaorthodoxias.gr/

Ποια είναι τα καλά έργα που σώζουν


Η φιλανθρωπία που έχει αξία για τον Θεό

Κατά τη συνομιλία που είχε ο άγιος Σεραφείμ του Σαρόφ με τον Νικόλαο Μοτοβίλοφ, του αποκάλυψε, θεωρητικά και εμπειρικά, τον σκοπό της χριστιανικής ζωής που είναι η απόκτηση του Αγίου Πνεύματος.

Στην ίδια συνομιλία ο άγιος του εξήγησε ότι όλοι αυτοί που στο ερώτημά του «ποιός είναι ο σκοπός της πνευματικής ζωής», που απασχολούσε τον Νικόλαο Μοτοβίλοφ από την παιδική ηλικία του, τού απαντούσαν ότι είναι οι καλές πράξεις, έκαναν κάποιο σφάλμα. Μπέρδευαν δηλαδή τα μέσα με τον σκοπό.
Οι αρετές και οι καλές πράξεις, οι φιλανθρωπίες, οι ελεημοσύνες, οι νηστείες κ.λπ. είναι τα μέσα για την απόκτηση του Αγίου Πνεύματος, που είναι ο σκοπός της πνευματικής ζωής.
Στην ίδια συνομιλία ο άγιος Σεραφείμ του Σαρόφ απαντά και στο πολύ σημαντικό ερώτημα, που απασχολεί πολλούς ανθρώπους, τί γίνεται με τις καλές πράξεις αυτών που δεν πιστεύουν στον Χριστό.
Ο άγιος λέει ότι μόνο όσα καλά έργα γίνονται στο όνομα του Χριστού έχουν αιώνια αξία και αυτά μπορούν να σώσουν τον άνθρωπο. Αυτά είναι που δεν θα κατακαούν στην Δευτέρα Παρουσία σαν άχυρα, αλλά θα μείνουν αθάνατα.
Όσα καλά έργα δεν γίνονται στο όνομα του Χριστού, αυτά, εάν ο άνθρωπος που τα έχει κάνει, πιστεύσει αργότερα στο Χριστό, θεωρούνται από τον Θεό ότι έγιναν στο όνομα του Χριστού και είναι σωτήρια. Εάν όμως ο άνθρωπος δεν πιστεύσει στον Χριστό, τότε χάνονται μαζί με αυτόν.

Βέβαια, τα καλά έργα ενός απίστου ανθρώπου μπορεί να συγκινήσουν τον Θεό και να οδηγήσει αυτόν τον άνθρωπο στην αληθινή πίστη.
Και ο άγιος Σεραφείμ αναφέρει την χαρακτηριστική περίπτωση του Κορνηλίου του εκατοντάρχου, οι ελεημοσύνες του οποίου εισακούστηκαν από τον Θεό και τον οδήγησε στην αληθινή πίστη, μέσω αγγέλου και στη συνέχεια του αποστόλου Πέτρου. Έτσι τα καλά έργα που έγιναν από τον Κορνήλιο πριν πιστεύσει στον Χριστό, όταν ακόμη ήταν ειδωλολάτρης, θεωρήθηκαν ότι έγιναν στο όνομα του Χριστού.
Συνεπώς, δεν πρέπει να γελιόμαστε:
Ελεημοσύνες κάνουν πολλοί. Ακόμη και το στυγερό Ισλαμικό Κράτος και η Αλ-Κάιντα έχουν κάποιες μορφές φιλανθρωπίας. Καλά έργα κάνουν και οι Μασόνοι, οι Ρόταρι, δισεκατομμυριούχοι όπως ο Σόρος, και πολλοί άλλοι.
Εφόσον οι ελεημοσύνες αυτές δεν γίνονται στο όνομα του Χριστού, δεν μπορούν να σώσουν τον άνθρωπο.
Κάποτε κάποιος κληρικός συζητούσε με έναν χριστιανό, ο οποίος συμμετείχε σε Ροταριανό Όμιλο.
Ο κληρικός προσπαθούσε να τον αποτρέψει από την συμμετοχή αυτήν, ενώ ο χριστιανός προσπαθούσε να πείσει τον κληρικό ότι είναι καλή η δραστηριότητα αυτή, καθώς οι Ρόταρι κάνουν διάφορες φιλανθρωπίες, π.χ. πηγάδια στην Αφρική κ.λπ.
Ο κληρικός τότε τον ρώτησε: «στις συναντήσεις σας αναφέρετε ποτέ το όνομα του Χριστού;».
Η απάντηση ήταν «όχι».
-Οι φιλανθρωπίες αυτές στο όνομα τίνος γίνονται; Γίνονται στο όνομα του Χριστού;
Η απάντηση ήταν επίσης «όχι» και ότι γίνονται στο όνομα της οργάνωσης, αφού βασικός όρος που τίθεται σε τέτοιες φιλανθρωπικές δραστηριότητες, που συντονίζονται από Ροταριανά Κέντρα των ΗΠΑ, είναι στο έργο να δηλώνεται στο έργο εμφανώς ότι πραγματοποιήθηκε με χορηγία των Ρόταρι.
Για αυτό τον λόγο έχει ιδιαίτερη σημασία η ενίσχυση της φιλανθρωπικής δραστηριότητας της Εκκλησίας και όχι παγκόσμιων οργανώσεων με τεράστια διαφήμιση παγκοσμίως, αλλά που δεν δρουν στο όνομα του Χριστού, όπως π.χ. η UNISEF, καθώς η φιλανθρωπία για έναν χριστιανό δεν είναι αυτοσκοπός, αλλά γίνεται για την δόξα του Χριστού (για να δουν τα καλά έργα σας και να δοξάσουν τον Πατέρα σας στους ουρανούς, λέει ο Χριστός στο Ευαγγέλιο). Και κάθε φιλανθρωπική δραστηριότητα της Ορθόδοξης Εκκλησίας έχει επάνω της τη σφραγίδα του Χριστού.
Ο Θεός δεν έχει ανάγκη από την φιλανθρωπία μας. Εάν ήθελε, σε 1 λεπτό, ἐσωζε από υλικής πλευράς όλο τον κόσμο. Ο σκοπός της φιλανθρωπίας είναι, μέσω αυτής, να μοιάσουμε προς τον Χριστό.
Για αυτό θα πρέπει ο ανθρωπος να μην κάνει τα έργα φιλανθρωπίας από ανθρωπαρέσκεια ή ματαιοδοξία, αλλά αθόρυβα και ταπεινά, για τον Χριστό.

http://www.vimaorthodoxias.gr/

Την πράξη μας θέλει για να φανερώνεται ο Θεός. Από λόγια; Γιομίσαμε και δε βγάζουν πουθενά...


 Συχνά, μας πιάνει μανία καταδίωξης κι εύκολα απορρίπτουμε το πνευματικό μας παρελθόν ως κάτι παλιομοδίτικο. Ακόμη και στον θεολογικό λόγο, αναζητούμε νέους δρόμους, σύγχρονους, νεωτερικούς -όπως λέγονται. 
Σήμερα γιορτάζει ο Άγιος Ιάκωβος, επίσκοπος Νισίβεως. Η Νίσιβη ήταν πολύ μακριά, στη Μεσοποταμία. Ήτανε επίσκοπος και καλόγερος, ασκητής και ποιμένας. Ζούσε στην πράξη τον Θεό, ήτανε μύστης, δεν ήτανε γραφιάς. Όταν έγινε η Πρώτη Οικουμενική Σύνοδος, συμμετείχε σ' αυτήν -διασώζεται η υπογραφή του. 
Αυτοί ήτανε οι Πατέρες της Εκκλησίας. Ιάκωβοι, Νικόλαοι, Σπυριδώνοι -αυτοί εδογμάτισαν τον Τριάδικο Θεό κι άλλοι τόσοι, που είχαν σωθεί απ' τις αρένες των Ρωμαίων. Προτού λοιπόν φτάσουμε στο επίπεδο να κρίνουμε ό, τι μας παραδόθηκε ως old fashion ας κοιτάξουμε να μοιάσουμε σ' αυτούς έστω και σε μια τρίχα της κεφαλής τους. Την πράξη μας θέλει για να φανερώνεται ο Θεός. Από λόγια; Γιομίσαμε και δε βγάζουν πουθενά...
Ιάσονας Διάκονος
https://proskynitis.blogspot.